Kalp, gönül, ses, nefes
kapandı, ruhum kafeste
suskun hayata,
tutunuyor sesine
umut bağlamış sesindeki muştuya
hayran, taşıdığın siyaha
koyuluk ne kadar da okşuyor
zarif bedenini,
güneşin gölgesi;
saygı sana, eğiliyorum önünde
zor geliyor suskun hayat
mahpusa hürriyet,
nazende sesinden;
yeter bir nefes,
bir dokunuş, bir bakış
bir ışık gözlerinden…
Orhan Çimen