Silinmiş vicdanlar…

Çok uzaklardan
baktım yar yar diye sana…
Görmüştüm bin bir çiçek saçlarında
muhabbet kuşları imreniyordu
bir hayat vardı sanki bakışlarında,
seninle dalmıştım mesut hülyalara…
Aldandım tek bir dokunuşuna
her gün misafir ettim
hiç çıkmadığın rüyalarıma…
Mehr-i müsamma olmuştu
kara sevdam sana…

Yasakladın uykuları, perişanım…
dillerim lâl, konuşamıyorum,
göremiyorum dağladın gözlerimi,
ışığını unuttum…
Sema kapkaranlık
bak gökyüzüne
yıldızlar kaybolmuşlar
utançlarından peçe takmışlar yüzlerine
verdiğin acılardan
sevgi melekleri mahcuplar
korku var gözlerinde…
Silinmiş vicdanlara
yakarıyorlar;
cehennemlerde olmayan azaplar
yeter!
Kalksın artık aşkına cezalar…

Orhan Çimen

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.