Zaman…

Zaman bu ya yerinde hiç durmuyor,
giderken çizikler atıp duruyor hayatımıza.
Dün aslında geride kalmış
koskoca hatıra…
Acılar da olsa
istiyoruz hep; dün kirli kalmasa…
Dün gençliğimizdi,
bilmiyorduk bu günü, geleceği…
Pişmanlıklarımız dün için aslında,
küçücük bir sevgi varsa,
bu güne sermaye olacak
taşınacak bir sonraki bahara…
Aslında dün;
bugün tutunduğumuz
yaşama sevincimiz, umutlarımız,
öyle değil mi?

Orhan Çimen

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.