Gözlerinde zümrüt gölgesi…

Öyle güzel, öyle zarif;
gözlerinde zümrüt gölgesi,
dudakların açmamış gonca,
titriyorum aşktan bakınca yüzüne…

Şaşkınım, susuyorum yokluğuna,
ebedi kabul etmişim çaresiz seni
ne yapsan nafile kalıyor
gurur kalkıyor üzerimden…

Ruhumu saran teninden uzakta üşüyorum,
öyle zor öyle zor ki katlanmak yokluğuna…
Kolay değilmiş sensiz bir rüyada,
yalnız baş koymak yastığa…

Orhan ÇİMEN

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.