Senden kaçırmaya çalıştığım ruhum;
yalnızlık nazarlarında lâl oluyor…
İstemediğim bahar çiçeklerinin
sevmediğim kokularını
sana nazire;
sevdiğimi söylüyorum…
Seni bana gösterecek
aydınlık günden;
gecelere tutunuyorum…
Öyle acılar yaşıyorum ki
kaçmak saklanmak istiyorum
hayal kırıklığı diyorum
ben onlara;
kabuslar arkadaşım,
gece kuşları yoldaşım,
bütün çaresizlikler yorganım oluyor
sarılıyorum onlara…
Yıldızın her yok oluşta
daha da çok parlıyor…
Seni öyle çok
öyle çok seviyorum ki
sana yakarış nidalarımla
akıttığım gözyaşları;
kavuşmamış sevgililere,
kavrulmuş topraklara
kurumuş tomurcuklara
rahmet olup akıyor…
Yıldızın her yok oluşta daha da çok parlıyor…
Orhan Çimen