Değer verdiğimiz tebessümler, dokunuşlar
oyun oynarken bizimle;
ümitler nasıl, nerede ve nereye kadar taşınabilir ki?
Bu kadar yanlışın içinde yaşarken
doğrunun hangi rüzgârlara tutunup da kaçtığını görememek çok acı
gelecek umutlarını taşıyacak zamanı nasıl da kaybediyoruz,
farkında olmadan,
tutunacağımız eyvahları
kayıp giden zamanı
önemsemeden.
Kimi zaman yalan rüzgârlarını önümüze katıp,
yalanların içinde doğruluk tabelasını gösterme becerisiyle
kendimizi aldatıyoruz.
Orhan Çimen