Hüsrana isyanımdır bu yakarışım…

Kayboldum ben, yokluğun derya deniz oldu,
inci tanesini arıyorum…

Karanlıktayım eyvah bütün ışıklar söndü, yıldızlar kayboldu,
ay ışığını arıyorum…

Gönlümdeki nadide gül bahçeleri öksüz kaldı,
gonca gülü arıyorum…

Büyülü güzel, burada her şey suskun, kayboldu sedalar,
bülbülü arıyorum…

Kıyametlerdeyim bekliyorum ümitle
unuttuğum gül yüzünü arıyorum…

Aşkınla nâr’a atma beni sevgine muhtaç bu can,
saydın mı sana bu kaçıncı yakarışım?

Kulakver Allah aşkına ne olursun feryadıma,
Hüda’yadır bu yakarışım…

İnan ki katlanırım herşeyine,
yanımda olman içindir bu yakarışım…

Sen aşksın, güzelsin, sevgisin,inancımsın
hüsrana isyanımdır bu yakarışım…

Hicranına daldım
aşkın ateşinde
yaksan da yanımda olman yeter…

Sensiz üzgünüm hüznün çok büyük,
gözüm yollarda artık nazın yeter…

Tahir’in Zühre’si gibi seversin diye
umutla bekliyorum anla artık yeter…

El ele tutuşsun ellerimiz, ayrılık sevdası mı?
Yok… takatim kalmadı artık yeter…

Dillerim lal konuşamıyorum, titriyor ellerim
şifadır vuslatın, artık gel yeter…

Orhan ÇİMEN

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.