Adını tüm kelimelerin ilk hecesi yaptım,
sesleniyorum her şeye sen diye
aldığım her nefeste,
baktığım her nesnede
seni yaşıyor, seni görüyorum…
Nasıl görmemiş seni bu suçlu gözler
varlığın nasıl gizlenmiş alemimden
her gün duyduğum sesin;
terennüm içinde yürek çarptırıp aşkı fısıldarken,
ben hangi bilinmezlerde, bilmediklerimi yaşamışım
sen olmadan kalbi ölü, kayıp rüyalardaymışım
sessiz bir nehir olmuşum,
gönül denizine akıtmışlar beni
geçmişin hasret kokusu,
taze açmış fidanın can suyu;
günler seninle aydınlandı,
gecelerde hayaller hep seni andı
aşk rüzgarı olup estin ruhumda
derinlerde çığlıklar atıyorum sevinçten,
bir dokunsan göreceksin
düğün gecesinin
kalbimdeki mutluluk seslerini…
Orhan Çimen