Seni koynuna alan gecelere isyan ediyorum
hangisi diyorum yıldızlardan,
göz kırpanı sensin
diye bekliyorum,
melekler gülümserlerken
saçlarından süzülüyor ışıklar
bakıyorum, dalıyorsun karanlıklara
benden önce sarıyorlar kollarıyla
ve sen, sessizce kayboluyorsun…
Her gece karanlığında
gözlerim yıldızlarda
adınla sesleniyorum her birine
sayıyorum bütün yıldızları,
hangisi sensin diye
sıra sana geldiğinde;
kayıp gidiyorsun yine o bilinmezlere
kaçıyorsun benden çok uzaklara…
Öyle kıpır kıpırsın ki;
bir an göremeyeceğim,
kaybedeceğim korkusuyla
hiç ayıramıyorum,
gözlerim yıldızlarda,
unutturdun uykuları
kapanmıyor artık,
uyku yok göz kapaklarımda…
Yalnızlığınla üşüdüm,
gökyüzü yorganım,
bak kırağı düştü saçlarıma
yorgunum
Şeyda da olsam yıllar sonra
biliyorum cezalıyım yokluğuna…
Uzansam tutacağım ellerini öyle yakınsın ki
bakarken bile sürgününü yaşıyorum
sıcaklığınla tanışıp kucaklaşmadan
tükeneceğim
ipek teninle koklaşmadan
işte böyle bitecek hasretinle hayatım
yıldızlar arasında seni ararken kadınım…
Orhan Çimen