Tanrı Misafiriyim

İlk fark ettiğinde
gözlerim yanıp tutuştu akkor dudaklarına
bir ömür vuslatını bekledi durdu
ayrılıkla ve hüzünle sınandı
kıvrandı kahırlar geceleri doldurdu
acılar yorgan oldu
çok ötelerden bakıyorum hayaline
yıldız oluyor yakıyor ruhumu çaresizliğim
bir serabın gölgesine yürüyorum
kara, kapkara bir büyü mü yalnızlığım?
Bekliyorum sonu gelmeyen azabını
direniyorum;
surları yıkılmış kuşatılmış ayrılık şehrinin
amber kokulu güzelinin yokluğuna.
Sensiz yapamıyorum
mehtabında menekşeler açan ipek yüzlü kadın,
dön,
ben zifiri karanlıkta ışığı arayan gözleriyle
Tanrı misafiriyim…