Yazar arşivleri: Orhan Çimen

Sen aklımdayken ben kayboluyorum konuşamıyorum bir kuş kadar ürkek saklandım, Seni, içimde yaşıyorum Sana dair ne varsa biriktiriyorum; bir bakış, bir ses bakıyorum, öfkelerin, kavgaların en fazla yer tutan… Dönüyorum şimdilere serap gibisin şaşırtan, yumuşak, asil, munis halin… Orhan Çimen

Sen olmadan körebe oynar gibiyim gözlerim karanlıklarda her bir boşluğa el uzatıyorum… Senden uzaklaşmış ruhum; kabristan sessizliğinin ürpertili o donduran halini yaşıyor, Seni düşünmeden; kalbe hükmeden aklı uzaklaştıran gözleri kör eden duyguları yazmayı deniyorum; bilmediğim bir dil sınavındayım sanki yetenekleri … Okumaya devam et →

Özlem acıların öylesine derinlerdeki; dudaklarıma tek kelam ulaşmıyor, konuşamıyorum, yutkunduğum kelimeler sessiz kalp ağrıları oluyor, inliyorum… Ne olur bigâne kal her nazara bin ah! Çekiyorum kaybetmek korkusu hiç bitmiyor zaman yokluğunda öyle uzuyor ki; can tenden uzaklaşıyor kendi matemimi yaşıyorum… … Okumaya devam et →

Kaç yıl oldu? Derin uykuda geceler; sabahı hiç görmedi, karanlıkları, siyahı sevdirdi vakitler ayıramadı senli sensiz zamanı… Kaç yıl oldu kıvılcımına küllenmedi aşkta nâr satırlarda kor yüreğime lav olup aktı… Orhan Çimen

Göz kamaştıran ışığın çekti beni, sarıldığımda kıvılcımıyla çarpıldım her defasında biter dedim kör etti gözlerimi aklımın da rehin alındığını anladığımda melekler uykusuz gecelerde aşkı fısıldadılar… Dönüşü olmayan, gitmekle bitmeyen bir yolculuk başladı, çok tuhaf! Yolların hiç biri birine benzemiyor düşler, … Okumaya devam et →