Özlem acıların öylesine derinlerdeki;
dudaklarıma tek kelam ulaşmıyor,
konuşamıyorum,
yutkunduğum kelimeler
sessiz kalp ağrıları oluyor,
inliyorum…
Ne olur bigâne kal
her nazara bin ah! Çekiyorum
kaybetmek korkusu hiç bitmiyor
zaman yokluğunda öyle uzuyor ki;
can tenden uzaklaşıyor
kendi matemimi yaşıyorum…
Mazi olmuyor Senli yıllar
hep taptaze yediveren gül,
aşk diyorlar yazılanlara
adın verilmiş bütün zamanlara
sığmıyorsun
binbir halinle kitaplara…
Sen hayatsın
ışığısın dünyanın;
ay’sın,
güneşsin,
kaybolduğumda sığındığım yıldız,
yaşadığım yegâne gerçeksin…
Orhan Çimen