Yazar arşivleri: Orhan Çimen

Bilmiyorum ne desem ne etsem de yeniden. senli bir günle başlasam güne, acıtan inciten kanatlanıp zevkten uçuran mutlulukmuş meğer o günler mesafeleri kapatacak yollara ne kadar engeller yasaklar koydun bilmediklerimle sınıyorsun gecelerde sürdüğüm izlerini sildin, rüyalara korkuları saldın, dildeki mabettin, … Okumaya devam et →

Zaman ne kadar çabuk geçti yüksek ateşe tutulduğum gün gökten zembilleydi gelişin sanki daha dün gibi şimdi dinlerken piyanoda nihavent giriş taksimi, baharla başlayan çiçek kokularını sen diye doldurdu odama, özlem denen o tatlı muamma ahh! Çaresizlik sarmışken hayalini ruhuma … Okumaya devam et →

Bir bilsen gönlümdeki tahtını, adalet kılıcınla; önce diz çöken beni sonra kimse dokunmasın diye korurdun başındaki sevgi tacını… Nereden bileceksin tabii ki bilmiyorsun gönlümü hiç durmuyor geceler boyu Sarayları dolaşıyor gezginci ruhu küçümsüyor bütün bir dünyayı titriyor dizleri şimdilerde sıratta … Okumaya devam et →

İki harf tek kelime ne kadar uzun sürdü çıkmadı tutuyorsun hala o güzel dudaklarında geçti yıllar kaç şiirde bilmem sayısız kaç yakarışta geceler boyu af diye inliyor yüreğim bedeli o kadar ağır ki; uykular haram yüklemişsin gözlerime hayalini bekliyorum, bakarken … Okumaya devam et →

Hatmediyorum her akşam resmini gecenin morunda yıldızını remde hayalini… Tutkuyu aştın çok ötesindesin zamanın kayboldum ılık rüzgarım… Semada vecd ile bir nefes adında semazen divane sarhoş sessiz biçare savruluyorum Dilruba, mahpusum letafetine… Orhan Çimen