Yazar arşivleri: Orhan Çimen

Güneşin vedaya hazırlandığı ayın henüz başlayan mahcup kızıllığında dolunay gibi seni yaşadım… Nefes aldığın, baktığın, koşuşturduğun, ihtişamla yürüdüğün kaldırım taşlarındaki izlerine bastım… Tatlı, yumuşak ve okşayan bir serinlik vardı, cennette seninle dolaşır gibiydim… Bütün bu olağanüstü hisleri yaşatan varlığını düşünmek … Okumaya devam et →

Sadece gözlerinle, kıpırdatmadan dudaklarını, susarak konuşmadan anlatsaydın… Meraktan değildi; bir mağdurun sır diye mağrur aklına sakladığı halini, nârâ dönmüş yüreğimdeki yangının buz kesen zamanını aynı anda yaşadığını anlatıyordu sana hapsolan bakışlarım… Orhan Çimen

Öyle istedin sesim sözüm bitti derdest oldum okyanus derinlerinde kayboldum… Ruhum; yılgın bitap, heyecanım; pas tutmuş mavzer hayal rüya bitti gerçek olan yanı başımda kitapların seyrediyorum açtığım sayfalarda Sana değil ona dokunuyorum neden mi? Büyüler ters yüz etmiş inkara başlıyorum … Okumaya devam et →

Bir göz açıp kapaması biteceğini aklımıza getirmediğimiz kısacık bir zaman dilimine sıkışmış, can havliyle, koşuşturma içinde tükettiğimiz ömrümüz… Ne yapsak ne etsek akibeti tecellimiz belli; faniyiz… Avuçlarımızda sıkı sıkıya tuttuğumuz hırslarımız aklımıza hükmeden ikbal tutkularımız garezlerimiz… Ellerimizin, gözlerimizin bağlandığı yalnızlığımız; … Okumaya devam et →

Çapanoğlu var altında saklanan, gizlenen ve aldatan heyecan sokuluyor dünyamıza tansiyon yükseliyor düşünenler arasında nefesler kesiliyor sonra sonra mı? Algılar, başlar dolduruluyor topyekun çuvala, debelenip durun taş atılmıştır kuyuya hoş geldiniz cinler dünyasına… Orhan Çimen