Yazar arşivleri: Orhan Çimen

Ayrılık hüznünle uzaklaşırken Şehrinden boynu bükük, biçare, şaşkın, ağlamaklı… Yokluğuna nasıl dayanacaktı yüreğim… Biliyor musun hiç? Uzaklaştıkça senden; korkularım, bilmediğim yerlere gizlendi… Anlaşılmaz! Sen hiç ayrılmadın hep yanımdaydın; şarap kadehi ince belin, mest oldum… Hiç bırakmadım ki seni sarıldım geceleri… … Okumaya devam et →

Lale mi desem Adına? Sümbül, Menekşe, yoksa Nergis miydi? Sarıydı yaprakları Yasemindi hatırladım… Hatıra defterinde Satır aralarında Çok uzaklarda Şehla bakışlarında Takılı kalmıştım Bir zamanlar İsmimi söyleyen o ses Ezberimden çıkmamış Güzel bir çiçekti; Neslihan… Unutturmuyor istesem de Öyle baskın … Okumaya devam et →

Gönül neylemeli seni? Almışsın eline sazı; dilinde ince nağmeleri, hiç bitmeyecek şarkıları, bağlama gibi sarmışsın yüreğime taşları… Salmışsın; yalın ayak bu fakiri, yalnız, bitmeyecek hüzünlü yollara… Duymuyorsun; biraz kulak versen feryadıma, daha söz isteme yeter artık benden! Yandırma sultanın narına! … Okumaya devam et →

Yangınlar sönüyor, külleniyor ateşler, sözler bitiyor, gidiyor nefesler, mevsimler değişiyor… Bitmeyen; Leylalar, Şirinler, Aslılar bir de sen eklendin efsane kadınlar… Seni yazmak anlatmak seni, hiç bitmiyor… Ay ışığı sevdamı, yıldızlar ebediliğini, gecelerin büyüsü hayranlığımı sana anlatıyorlar… Suskunluğum; derinlere sakladığım ilahi … Okumaya devam et →