Gönül neylemeli seni?
Almışsın eline sazı;
dilinde ince nağmeleri,
hiç bitmeyecek şarkıları,
bağlama gibi sarmışsın
yüreğime taşları…
Salmışsın;
yalın ayak bu fakiri,
yalnız,
bitmeyecek hüzünlü yollara…
Duymuyorsun;
biraz kulak versen feryadıma,
daha söz isteme
yeter artık benden!
Yandırma sultanın narına!
Kimdim, neydim, neredeyim?
Kimin, neden esiriyim?
Şaşkınım!…
Eşi benzeri yok…
Takılmış gözlerim bir ağyarına,
dara düş olmuşum anlasana!
Mutluluk diye sarılmışım O’na…
Orhan ÇİMEN