Gönül buya

Yokluğunda kayboldum arka sokaklardayım,
Neydi bu? Cinnet mi? anlayamadım…
Sardı dört bir yanımı alevler yanıyor ruhum,
Kalbim yangın yerine dönmüş, kaçamıyorum…

Açtım bir kere gönlümü sana
Nafile… pişmanım ama,
Yetti artık çare sende değil aşkında,

Elveda demiyorum ancak yakınım ona…

Her gecenin vardır bir sabahı…
Aşk acısından kuruyan göz pınarları…
Yelken açarken yeni sevgilere
Gönül bu ya… bulacaktır elbette…

Sığınacak bir başka limanı…

Orhan Çimen

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.