Kaybetmişim kimliğimi,
bedelsiz satın aldın
sen hürriyetimi…
Değişti sanki
dün öğrendiklerim,
sildin kaybettirdin
bütün bildiklerimi…
Sonbaharın gizemi,
sardın beni bahar kokularınla
çekip aldın dünyana
yabancısıyım,
tanıyamıyorum artık kendimi…
Geceler boyu hep seyrediyorum
karanlıkta ay ışığı yüzün,
yıldızlarla arkadaşım,
gökyüzüne dağılmış
bin bir çiçek ışıltıların…
Öyle güzelsin ki,
başında yakuttan tacın
Sensin,
hayallerin Ecesi muhteşem kadın…
Bilmeden esareti ben seçmişim
cennet bahçesinde köleyim,
aramızdaki mesafe;
büyük saltanatın,
yüz de sürsem
olamıyorum sana yakın…
Söyleyemiyorum Seni çok sevdiğimi,
hasretin kalbimde
yalnızlığım
rüyalarımda bitiyor…
Öyküsü öyle güzel ki aşkının
satırlarında;
büyülü yüzün,
ruhuma giren sihrin,
hayallerimi süsleyen caziben,
hayat iksiri bakışların gizli…
Yine bir pazar akşamındayım,
özlemin öyle ağırlaştı ki;
ayrılık hüznüyle
toplanıyor,
ruhumu sarıyor
efkar dolu kara bulutların…
Çok uzaklardayız gurbet kuşları gibi …
Haberci güvercinle gönderiyorum
yeni hikayeni,
okumanı çok istiyorum ,
Seni anlatıyorum,
aşk masallarının en güzel perisini…
Beyaz güvercin geldiğinde,
korkma avuçlarının arasına al,
bir buse dokunuşu okşa,
bak ona;
gözlerinde yakalandığım lütfunu,
dudaklarındaki sarhoşluğumu,
yumuşacık ipek tenine hasretimi
getirsin bana…
Sev, gülümse ona;
ruhumu aydınlatan tebessümünü,
anlatsın bana…
Konuş onunla,
fısılda kulağına ismini
öyle özlüyorum ki sesini…
Gökyüzündeki;
süzülüşünden,
kanat çırpışından,
Onu öptüğümde;
kalp atışlarından
anlayacağım
sevgili heyecanını,
duyacağım kokunu
seveceğim, Seni sever gibi,
o güzel parmaklarınla
dokunduğun kanatlarını,
hayallerin Ecesi muhteşem kadını…
Orhan Çimen