Ah Kûfe!

Ah Kûfe!
Piri can Hüseyn’i saramadın kollarınla,
su su diye inleyen;
İmam Ali’nin can paresi
torun Asgarı koruyamadın,
kalleş Kahil ‘in zalim oklarına,
siper olamadın
parçaladı
altı aylık bebeyi oklarıyla
babasının avuçları ortasında,
bir bir gönderdin toprağa
Yetmiş iki yiğidi,
Ali Ekber’i, Kasım’ı,
Alemdar’ı,
katil Cevşen’e teslim ettin
yer yüzünün süsü
“cennet gençlerinin seyidi”
efendisi,
Kerbela yiğidi
Dünya “Çiçeği”
Hüseyn’i…
Yerle bir olsaydın,
Toz olup yok olsaydın,
“Emaneti” korusaydın
Kıyamete kadar sürecek
Katliam acısını yüreklerimize koymasaydın…
Ciğerleri sızlattın,
Gönülleri kanattın
Gözlerimize doldun
kan olup aktın
suyun ihaneti,
tarihin amansız kederi;
Kerbela…

Orhan ÇİMEN

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.