Resmini parça parça yırtıyorum,
gelin çiçekleri gibi
yüksek balkonlardan bırakıyorum
süzüle süzüle inerken aşağılara
koşarak yetişiyorum düşmeden yerlere,
her bir parçasını alıyorum avuçlarıma,
sana kavuşmanın mutluluk oyunu bu…
Sonra her bir parçasını birleştiriyorum,
yeniden yaratıyorum benim olan seni..
Ezberlemişim her şeyini
gözlerim kapalı
parmaklarım dudaklarında
sonra dokunuyorum saçlarındayım…
Gözlerin en büyük derdim,
ilk onlar karşımda ,
tamamlıyorum resmini…
Bakıyorum, seyrediyorum;
hasretinle talan edilmişim,
bilemezsin
hangi bilinmeyenlere
yolculuk ediyor darmadağın aklım…
Kordonlara can veren sesin geldiğinde
rüzgar olup süpürüyor gönlümü
yağmur olup ıslatıyor sırılsıklam,
sesinle uçsuz bucaksız boşluğundayım zamanın,
mevzular, kayboluyor bütün anlamlar,
tutuluyor bir an dilim,
başlıyor bir sessizlik; korkularda gücüm,
gidip geliyor
her sessizlikte binlerce kere yüzün,
seviyor okşuyorum
öyle güzel ki tebessümün…
Sesinle durakladığım her an,
sayamıyorum kaç oluyor
söylüyorum sana, seni ne kadar çok sevdiğimi…
Bakıyorum, seyrediyorum;
hasretinle talan edilmişim,
bilemezsin
hangi bilinmeyenlere
yolculuk ediyor darmadağın aklım…
Unutmak istiyorum
yeminler her gün önümde
yalvarıyorum onlara
bağlılık düğümleri çözülsün…
Resmini parça parça yırtıyorum,
gelin çiçekleri gibi
yüksek balkonlardan bırakıyorum
süzüle süzüle inerken aşağılara
koşarak yetişiyorum düşmeden yerlere,
her bir parçasını alıyorum avuçlarıma,
sana kavuşmanın mutluluk oyunu bu,
sonra her bir parçasını birleştiriyorum,
yeniden yaratıyorum benim olan seni…
Kordonlara can veren sesin geldiğinde
rüzgar olup süpürüyor gönlümü
yağmur olup ıslatıyor sırılsıklam,
sesinle uçsuz bucaksız boşluğundayım zamanın,
mevzular, kayboluyor bütün anlamlar,
tutuluyor bir an dilim,
başlıyor bir sessizlik; korkularda gücüm,
gidip geliyor
her sessizlikte binlerce kere yüzün,
seviyor okşuyorum
öyle güzel ki tebessümün…
Orhan Çimen