Konuşurken sadece sesini duyuyorum,
söylediklerini anlamıyorum
anlamlandıramıyorum kelimeleri…
Baktığımda sana değişiyor her şey, çözülüyor sanki şifreleri dünyanın
gökyüzüne doğru uzanıyor gizemli bir yolculuk
ve kayboluyor ruhum sessizden
kuytu köşesinde asumanın…
Sarıyor benliğimi
en ateşlisinden hayalin,
doyamıyorum
öylesine müstesna ki;
unutamadığım o ilk mahcup halin…
Orhan Çimen