Hiç bitmiyor kavgaların
her defasında yeniden başlıyorsun
dayanılmaz oyunlar kuruyorsun
durmuyor tekrarların
rüzgarla yağmura tutulmuş gibiyim
hep şaşırıyorum;
gün ışığını, gece karanlığını karıştırıyorum…
Koşuyorum darmadağın
bazen öyle uzaklaşıyorum ki;
uçsuz mesafeler,
yerle gök birleşiyor
sonsuz bir boşluk çağırıyor
gözüm, aklım arkada
umutlar yanımda bir kaçıştır başlıyor…
Yolda bıraktıklarım;
yalnızca kırıntıları umutlarımın…
Sensiz kırık kanatlarım
Acıların en tatlısı
cazibei ıstırabım;
hululü insafına sığınıyorum,
Senden ayrı kalamıyor
sessiz hıçkırıyor muradım…
Orhan Çimen