O kadar gerçek öyle yakınsın ki;
soluduğum nefes,
yaşadığım zaman,
aklımsın…
Bir türlü duyuramadığım;
sahipsiz yakarışlar,
biçare, sessiz çığlıklar
hepsi sana diyorum…
Düşümde, düşlerimde
kederlerde, sevinçlerimde
öfkemde, mutluluğumda
o güzel yüzün takılı hep
göz bebeklerimde…
Birlikte daldığımız uykumda
veda etmeden yavaşça
ayrılıyorsun ya seherlerde;
kalıyorum sensiz,
sıcağınla yatağımda…
Şarapnel parçalarına dönüyor
darmadağın ruhum…
Hüznüm sonbahar ayrılığını
her gün yeniden yaşıyor
içimden çıkmıyorsun asla…
Sesleniyorum durmadan adınla
rüzgarların önüne kattığım sesimdesin;
arzusun,
isteksin,
tenindeki rayiha,
dudaklarındaki tebessümle;
Sen hayatımsın…
Orhan Çimen