Her gidişin zamansız,
hep acı veriyor
öylesine amansız,
alamadığım nefes gibisin
anlatamıyorum kendime yokluğunu,
kaybedeceğim korkuları
daraltıyor ruhumu,
dünyanın sonu,
hayat bitecek
kaygısı bekliyor kapıları…
Hele sonrasında?
Adını tarif edemediğim
girdabın içinde dönüp duruyorum,
anlamı kayboluyor bütün dileklerimin
geceler kabusa dönüyor
koskoca bir boşluktayım,
bedenle ruh ayrılıyor birbirinden
yarını olacak mı?
Diye, soruyorum kendime;
Sen olmadan zamanın…
Orhan Çimen