Müjdesin

Gönlümü kanatlandırıp uçuran
beyaz güvercin,
baharla gelen müjdesin
boyun eğdiğim kadın
bitiremediğim hayal
kalbe doğan sevinçsin
hayatıma girmiş
en güzel dünya;
özlemin
deli dalgalar gibi
vuruyor gönlümü,
ruhum yorgun, aşkla bakıyor yüzüne
sendeki sakin koyları istiyor,
geceler boyu yaptığım yakarışlarım;
ıslak kumlara yazılmış hikâyeler gibi
dalgalara karışıyor
kayboluyor karanlıklarda…
Büyülü nazarın,
getiriyor götürmüyor ruhumdaki gelgitleri
umut; dilek kapısı
eşiği yastığım
yorganım olsa rüzgarın
yatıp kalsam
bitmese binbir gece hayalin…

Orhan Çimen

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.