Gecelerin kokuları üstüme siniyor
zifiri karanlıktayım
tutuyorsun ellerimden
sürüklüyorsun beni aşkın otağına
gece siyahı saçlarının utangaçlığında
kayboluyorum
serin rüzgarın şehvetiyle soluk alıp veriyor hayallerim
gözlerimi alamadığım
pencerenin ardındaki saklı hazinenin
mor sıcaklığını
arzuluyorum
çılgınca sevişme isteğiyle
kalbim göğüs kafesimi zorluyor
bensiz koşmak istiyor sana
seslerin sustuğu sokağınızda
saat sabahın beşi olmuş
feri sönüyor gecenin
gün ışığı nazlı tebessümün gibi yüzümü okşarken
avare umutlarımla
ayrılıyorum mutlu sokağınızdan…
Orhan Çimen