Gitmek için yola çıkmak gerek, Sevmek için gönül gerek…

Ahü fizara hapsolmuş halim
bir ahuya giryan olmuş divane
akıttığında nazarını
hikmettir demişiz
gördüğümüzde murat dediğimiz mahcemalini,
bulmak için yola çıkmak gerek demişiz
düşmüşüz yalınayak arzuyla
sevmek için gönül gerek demişiz
bağlanmışız bilmediğimiz varlığına,
tutunduğumuz bir tek nefesine
tükettiğimiz binbir nefes yetmemiş
akan bir damla gönül safası için
bir ömür yola revan olmaya aşk
demişiz
geceler yorgun
uğruna gurup ile tanı hercümerç etmişiz
insafa muhtaç avare
bilmem kaç bin kere yakarışla daha
bitmeyecek
ezberi olacakmış dilimizdeki vuslat zikrin…

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.