Afet

Hüzün dudaklarında istihzalı tebessüm,
ağıtlar, kahkahaları hayal dilberinin
koymak istiyorum heceleri kuş kanatlarına,
süzülsünler merhamet yurduna,
gül kokulu mısralar
sonsuzluğun sırlarını anlatsınlar
vefasına arz ettiğim
baktıkça esarete dönüşen gönlümün büyülü dilberine
ruhumun fermanıdır yokluğun
baktığımda öpesi geliyor mahur bakışlarını
gündüzle gün batımının kucaklaştığı
koyulaşan gökyüzünün altında
muhteşemdin siyah dantelalı elbisenle
kaderini değiştirdin dünyamın
hayatıma giren uzaktan bakışların
salınıp durduğun ahengin tılsımında
afet olup bıraktın beni zelzelelerin koynuna
ölüm gibi ıstırap yaşatıyorsun
kalp yangınında alevler içindeyim
ve her tan ağarmasında rüyalarımdan ayrılışında
ardından çıkıp düşlerimi kovalıyorum
ne yılları sayıyorum
ne de artık takvim yapraklarını
yüreğinin dergahında
sır olup kaybolmak istiyorum