Kandil

Her gece bir kandil söndürmek isterim sokağınızda
kahrından yıllanmış şarapla aşk sarhoşu
gözlerimde
ışıldayan dolunay mehtabı taşır bakışların
her dolu kadehe tebessümün aks eder
her bir yudumda omuzların raks eder
uyku yolunu şaşırır
güneş taze gelin gibi nazlıdır
sabah olur kapınızda
çiğdemler açar
mor gülüşüyle aynaları sever gözlerin
yar kokusu yayılır sokaklara
yalnızlığım umuttur, düşünle avunur
gece gündüz hayaline sarılırım
yürürken her sabah adımların bana koşar
dilimde başlar her makamdan şarkılar
heceler gül kokulu ayaklarını öperler
buseli rüzgarlar önünde diz çöken yüreğime ;
hicranın der, şiirlerini koyarlar…