Hicap

Ölçüdeki; ölçüsüzlüğü…
Güveni kullanmadaki ustalığı,
rol tutuşundaki sanatçılığı (!)
Hicap terk edilmiş işte; yüzsüzlüğü…
Öyle pişkin ki kurduğu ilişkileri,
hayatına dair tüm incelikleri (!),
pervasız; herkese açık günlükleri…
Yüzündeki masum (!) sevimliliği,
şansı; aldattığı hayranları (!),
ellerinde sıkı sıkıya tuttuğu çıkarları…
Kutsal (!) değeri; bencilliği…
Bu kadar değersizliği,
helal olsun nasıl gösteriyor değerli…
Yazılsa çizilse anlatılsa hayatı;
olmasa günahları, korkuları,
terk ettiği edepleri;
acımasızca ödetir kesin, bilinmez bedelleri…
Ey hayat! ne kadar hoşgörülüsün,
yaşatıyorsun, mütebessim bakıp,
nasıl olsa ödeyecek kendisi
er ya da geç yanlış da olsa doğru hesabı…

Orhan ÇİMEN

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.