Yolculuk bitti dönüyorum hayata
bir gece, yalnız iki gündüz geçti
yüzün kayboldu gözlerimden…
Zorluyorum gönül sayfalarını
seni getirsin diye…
Gece yarıları da olsa
özlemin dur durak bilmiyor
çekiyor beni zoraki sokağınıza…
Biliyorum şimdi çok derin uykulardasın
ama olsun
ruhum bir koşu odana girip çıkıyor;
bensiz rüyalarınla karşılaşıyor
yüzündeki tebessümden
küçük bir izi alıp getiriyor…
Öyle çok özledim ki seni
sıkıca tutuyorum
tebessümünü göz kapaklarında…
Hasretim;
senden bir parça ile dalabiliyorum ancak
sensizlik uykularına…
Orhan ÇİMEN