Meleğim…

Sonunda tutundum seninle hayata,
her şey anlamsızmış
rastlayıncaya kadar sana…
Bahar rüzgârları hiç solunmamış,
çiçeklerin varlığından habersiz,
gülen bakışlara bu gözler kapalıymış…
Şarkılar ne kadar güzelmiş,
hayal denen tatlı bir dünya,
içinde güzeli olan bir rüya,
hayat seninle ne kadar güzelmiş…
Öfkelerin, kaş çatışların,
kimi zaman öyle masum,
kimi gün çıldırtan bakışların,
bir ömürmüş seni özlemek,
yaşamak seninle ne kadar güzelmiş…
Meleğim diyorum sana kadınım
ateşi seninle tanıdım,
şeyda oldum yakıldım
acılarınla mum oldum eridim
erenlerdenim şimdi,
işte bak girdim cennetindeyim…
Yalvarırım bitmesin artık ülfetin,
nârınla tutuşmuş gönlümde
terk edemeyeceğim son nefesimsin,
aşkta güzel talihim,
hüzünlerde sığındığım gülşenimsin,
seninle olmak, seninle yaşamak,
ah bir bilsen ne kadar güzelmiş kadınım…

Orhan ÇİMEN

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.