Aylık arşiv: Nisan 2015

Kendime giden yolu kaybetmişim… Kaybolmuş, derbeder, pare pare yüreğimle Seni nasıl bulacağımı bilmiyorum, gün ışığında bütün yüzlerde ay ışığı arıyorum… Kime baksam Sensin diyorum, koklayıp okşadığım bütün Nisan çiçeklerine, batarken güneşe, akşamların Sensiz telaşına ve gecelerin yalnızlığına, siyahın o derinliğinde … Okumaya devam et →

Resmini parça parça yırtıyorum, gelin çiçekleri gibi yüksek balkonlardan bırakıyorum süzüle süzüle inerken aşağılara koşarak yetişiyorum düşmeden yerlere, her bir parçasını alıyorum avuçlarıma, sana kavuşmanın mutluluk oyunu bu… Sonra her bir parçasını birleştiriyorum, yeniden yaratıyorum benim olan seni.. Ezberlemişim her … Okumaya devam et →

Yalnız kalınca hesaba çekiliyor çaresizken sessiz kalmış vicdanım… Göğsümde başlıyor savaşlar dört bir taraftan… Acılar, ok gibi saplanıyor kıvranıyorum keskin nişancı kirpiklerim amansızca her biri batıp çıkıyor yaklaşamıyor gözlerime uykularım… Kulaklarımda meydan muharebesinin uğultuları var, başımda kükreyen atlar bir inip … Okumaya devam et →

Bu gün öyle depreşti ki; kora döndü küllendi dediğim ateşin, yaktı kavurdu çaresiz çırpındım durdum, sesini duymak istedim, sana bakar gibi baktım durdum darmadağın olmuş bir türlü toplayamadığım cesaretime… Sesini duyduğum anda kalbimin durmasından korktum , bir aşağı bir yukarı kıvrandım, … Okumaya devam et →