Aylık arşiv: Temmuz 2018

Ödülü mü insanın; uzaklardaki dostlukların açmazlarını kalbinde duyması… Hasretleri solurken, yalnızlıkları oynatıyor hayat bize…. Mezarlıklar dolu yalnızlarla… Üst üste yürek koymalı… Yıllar hangi dehlizlerden geçirdi bizi daha hangilerine götürecek hiç bilmiyoruz… Unutmadıklarımız, sahiden olacak mı kavuşacaklarımız… Sırrı; avuçlarımızın alın yazısı … Okumaya devam et →

Nasıl sevmem ki; seni… Şefkatine sarıldım; sinendeyim gece karanlığındaydım ışığına tutundum ölüme kurtuluş derken, hayatı tutuşturdun ellerime… Nasıl sevmem seni minnetim o kadar büyük ki… Yetmiyor artık rüyalar bana seni istiyor kendimi anlatmaya başladığım gözlerinle yaktığın ateşte kor alevle çevrilen … Okumaya devam et →

Pembe köşkün perili kızı diye geceler boyu sarılmışım, yarattığım kederlere… Hayal bile değilken adına sonsuzluk demişim, fani ümitlere… Bilmediğim rüyalardan çıkıp gelmiş Mecnun gibi severim diye Leyla kaftanını giydirmişim cinnetimmiş meğer cennetim dediğim sine aşkı dönülmez kılmışım, dönülüyormuş meğer sonunda … Okumaya devam et →

Karalar içindesin gülru, cemalinde aşkın nuru zifiri karanlıkların zühresi; adı aşk olan zaman ötesi semanın yeryüzündeki sevgilisi ilahidir elbette sana duyulan, adı; aşk ise… Bakışlarına misafir ettin beni , ışığınla aldın gözlerimi ezberlettin bana adı sen olan alemi… Titreyen kalbimi … Okumaya devam et →

Eyvah! saatler farkında değiller takılmış gidiyorlar rüzgarların peşine, koşuyorlar birbiri ardına yıllara… Artık nefesim de tutunuyor, arkadaş diye rüzgarlara… Her soluk alışımda öyle çoğalıyor ki esintiler sabahla akşam, geceyle gündüz arasındaki mesafeler birer birer kayboluyorlar; Ne sabah… sabah tadında ne … Okumaya devam et →