Seni öyle sevdim ki
bir ömür kısa geldi
bitiremedim anlatmakla sevgimi…
Her terk ettiğimde
isyanlarım sevgim kadar büyüktü
her isyanım Seni daha da büyüttü,
bağlılık yeminleriyle
hep geriye, hep Sana döndürdü…
Kaybetme korkularım nefesim oldu
ayrılıkların öyle ağır geldi ki;
yüzünü unuttum, kayboldu sesin
yüzyılın ardında kaldın sanki…
Hiç bir nazar gelmesin Sana
kırılsın ışıkları yollarda…
Mısralar da artık bak dile geldi…
Sadık ruhum
öylesine anlatmış ki Seni;
meraklı kelimeler sordular,
tarif ettim Seni onlara,
kıskandım, görmeden aşık olmuşlar Sana…
İnsafsız mısralar
aşklarını kulağına fısıldamışlar…
Bakıyorum Seni nasıl anlattıklarına,
her okumada
kelimelere inat
benim Seni daha çok sevdiğimi
haykırarak tekrarlıyorum onlara…
Ah mısralar!
Onu bu kadar sevdiğinizi
nasıl söylersiniz?
Nasıl anlatırsınız dudaklarını,
öfkesini, kaş çatışını,
Onu artık sizlerle de paylaşmıyorum,
değecek kem gözlerin nazarı
ne kadar varsa sayıyorum
Onu koruması için bütün duaları…
Orhan ÇİMEN