Yazar arşivleri: Orhan Çimen

Fotoğrafın geldi yan profilden çekilmiş; yüzündeki öfkeler seni anlatıyor, savunmadasın, hiddetin, yay kaşlarınla arkadaş… Üçünden hangisi? Merak konusu sendin… Habersiz alınan resmin “kayıtlardan silinsin…” Öylesine özeldi ki; Mutluluk ona hiç yakışmadı, kaderin bedbahtı bir bayram sabahı, tükenmeyen sevdanın ümitsiz tarafı … Okumaya devam et →

Şaşırıyorum bazen Sen ey! Meçhul aşk… Yaşattığın hasret duygularında; atıldığım dipsiz karanlık kuyulara korkularla yok olan çığlıklara muhtaç ettiğin yitmiş aklıma yine de Seni ne kadar sevdiğimi anlatıyorum. Anlatırken Seni acılarımın bittiğini, uzaklaştığını hissediyorum… gelincik çiçekleri gibi sarıyorsun beni… Hasretinle … Okumaya devam et →

Özlemimiz bitmiyor, yaşamamış olsak da dün… Yokluklarda oğuşan ellerimiz daha bir sıcaktı dün… Evler daha soğuktu, yataklar ayaz tutuşuyordu bedenler ateşti dün… Uzayıp gidiyor dünler bayramlarda dilimizde bir başka anlam kazanıyor sevgiler dostlar meclisinde… Hep hatırladığımız düne dair akılda kalan; … Okumaya devam et →

Neler sığdırmaya çalışıyorsun, küçücük dünyana… Bense bakıp engin denizler diyorum biçare gönlümü gönderiyorum büyülü diye sinene… Kalbimin en müstesna köşesine ilmek ilmek işledim sevgimi kainatın tüm sevgilerine eş kıldım açılmış o güzelim gül goncasını anlatırken seni meleklere, durmuyorsun, meylin hiç … Okumaya devam et →

Hayran oluyorum fotoğrafına bakınca seni tarifteki resmin eksik kalıyor yazdıklarımda, mahcubum sana; takılı kalıyorum dudaklarında… Tek başına yazsam ciltlere sığmayacak, hani bazen ürkek ceylan halini hatırlayınca, diyorum işte; aşkı yaşatan tanrıca… Neden gönderdim seni öyle uzaklara denizler birleşse engeller kalksa … Okumaya devam et →